چرا همیشه منتظر یک خبر بد هستم؟

چرا همیشه منتظر یک خبر بد هستم؟

علت این احساس چیست و چگونه می‌توان از آن رها شد؟

گاهی همه چیز آرام است؛ روز خوبی را پشت سر گذاشته‌اید، خانواده در کنار شما هستند، تلفن همراهتان زنگ نخورده و اتفاق خاصی هم نیفتاده است. اما ناگهان یک احساس عجیب به سراغتان می‌آید؛ احساسی که انگار می‌گوید:

نمی‌دانم چرا، اما حس می‌کنم قرار است اتفاق بدی بیفتد…

شاید با خودتان فکر کنید:

• نکند برای یکی از عزیزانم اتفاقی افتاده باشد؟
• چرا امروز دلم شور می‌زند؟
• انگار منتظرم یک خبر بد بشنوم.
• همه چیز بیش از حد آرام است؛ نکند این آرامش قبل از طوفان باشد؟

اگر تاکنون چنین افکاری را تجربه کرده‌اید، بدانید که تنها نیستید. افراد زیادی، حتی کسانی که زندگی نسبتاً آرام و موفقی دارند، گاهی دچار این احساس می‌شوند. بعضی افراد هر بار که تلفن یکی از عزیزانشان دیر پاسخ داده می‌شود، بدترین سناریو را در ذهن خود تصور می‌کنند. برخی دیگر وقتی شماره ناشناسی با آن‌ها تماس می‌گیرد، قبل از پاسخ دادن، ذهنشان ده‌ها احتمال منفی را مرور می‌کند.

این احساس، اگرچه آزاردهنده است، اما در بسیاری از مواقع به معنای وجود یک خطر واقعی نیست. در حقیقت، آنچه شما تجربه می‌کنید بیشتر به نحوه عملکرد ذهن و مغز، میزان استرس، سبک زندگی و شرایط روحی شما مربوط می‌شود تا اتفاقاتی که در دنیای بیرون در حال رخ دادن است.

آیا این احساس طبیعی است؟

پاسخ کوتاه این است: بله، تا حدی…

مغز انسان میلیون‌ها سال تکامل پیدا کرده تا از ما محافظت کند. به همین دلیل، همیشه محیط اطراف را از نظر خطرهای احتمالی بررسی می‌کند. این ویژگی باعث شده است که انسان بتواند در طول تاریخ از تهدیدهای مختلف جان سالم به در ببرد.

اما همین سیستم محافظتی، گاهی بیش از حد فعال می‌شود. در نتیجه، حتی زمانی که هیچ خطری وجود ندارد، مغز شروع به جست‌وجوی تهدیدهای احتمالی می‌کند. در این شرایط ممکن است احساس کنید اتفاق بدی در راه است، در حالی که هیچ مدرک واقعی برای این احساس وجود ندارد.

بنابراین، مهم است بدانیم که هر احساسی، لزوماً بیانگر واقعیت نیست. گاهی ذهن، صرفاً در حال انجام وظیفه‌ای است که برای آن طراحی شده؛ یعنی جست‌وجوی خطر، حتی اگر خطری وجود نداشته باشد.

آیا شما هم این نشانه‌ها را دارید؟

افرادی که این حالت را تجربه می‌کنند، معمولاً یک یا چند مورد از نشانه‌های زیر را دارند:

• با تأخیر در پاسخ دادن تلفن یا پیام یکی از عزیزان، فوراً نگران می‌شوند.
• بدون دلیل مشخص، احساس دلشوره یا اضطراب دارند.
• مدام با خود فکر می‌کنند که )حتماً اتفاق بدی در راه است.(
• حتی در روزهای خوب، منتظر خراب شدن اوضاع هستند.
• شنیدن صدای زنگ تلفن یا دریافت یک پیام جدید، آن‌ها را مضطرب می‌کند.
• گاهی احساس می‌کنند آرامش فعلی، موقتی است و به‌زودی از بین خواهد رفت.
• ذهنشان مرتب بدترین سناریوهای ممکن را مرور می‌کند.

اگر هنگام خواندن این موارد احساس کردید که بسیاری از آن‌ها شبیه تجربه‌های شماست، جای نگرانی نیست. این احساس، به معنای ضعیف بودن یا بدبین بودن شما نیست؛ بلکه نشانه آن است که ذهن شما بیش از حد در حالت «هشدار» قرار گرفته است.

خبر خوب این است که این وضعیت، در بسیاری از موارد قابل مدیریت و قابل تغییر است.

چرا ذهن ما منتظر اتفاق بد می‌ماند؟

دلایل مختلفی می‌توانند باعث ایجاد این احساس شوند؛ اما یکی از مهم‌ترین آن‌ها، کم‌تحرکی، خانه‌نشینی و نداشتن فعالیت هدفمند است.

ذهن انسان برای حرکت، یادگیری و حل مسئله ساخته شده است. وقتی ساعت‌های زیادی را بدون برنامه، در خانه یا بدون فعالیت مفید سپری می‌کنیم، ذهن بیکار نمی‌ماند؛ بلکه شروع به تولید فکر می‌کند.

متأسفانه، این افکار همیشه مثبت نیستند. گاهی ذهن به سراغ نگرانی‌ها، خاطرات تلخ یا بدترین سناریوهای ممکن می‌رود و کم‌کم این احساس شکل می‌گیرد که:

انگار قرار است اتفاق بدی بیفتد…

به همین دلیل است که بسیاری از افراد در دوران بیکاری، بازنشستگی، تعطیلات طولانی یا حتی زمانی که هدف مشخصی در زندگی ندارند، بیشتر از گذشته دچار دلشوره و اضطراب می‌شوند.

ذهن بیکار، دوست نگرانی است

یک جمله را همیشه به خاطر بسپارید:

ذهن بیکار، معمولاً با نگرانی خودش را مشغول می‌کند.

هرچه فعالیت‌های مفید شما بیشتر باشد، فرصت ذهن برای ساختن سناریوهای منفی کمتر می‌شود.

البته کم‌تحرکی تنها علت این احساس نیست. عواملی مانند استرس‌های طولانی‌مدت، تجربه‌های تلخ گذشته، کمبود خواب، فشارهای کاری یا حتی مصرف زیاد اخبار منفی نیز می‌توانند این حالت را تشدید کنند.

اما خبر خوب این است که بسیاری از این عوامل، با تغییر سبک زندگی قابل کنترل هستند.

چگونه این احساس را کاهش دهیم؟

اگر مدام احساس می‌کنید منتظر یک خبر بد هستید، نگران نباشید. در بسیاری از موارد، با چند تغییر ساده در سبک زندگی می‌توان این احساس را تا حد زیادی کاهش داد.

۱. هر روز بدن خود را به حرکت وادارید.

ورزش فقط برای سلامت جسم نیست؛ برای آرامش ذهن هم ضروری است.

حتی روزی ۲۰ تا ۳۰ دقیقه پیاده‌روی، دوچرخه‌سواری یا نرمش می‌تواند اضطراب را کاهش دهد و ذهن را آرام‌تر کند.

۲. برای روزتان برنامه داشته باشید.

ذهنی که هدف دارد، کمتر فرصت نگرانی پیدا می‌کند.

سعی کنید برای هر روز، حتی اگر در خانه هستید، برنامه‌ای مشخص داشته باشید؛ مطالعه، یادگیری یک مهارت، انجام کارهای عقب‌افتاده یا رسیدگی به خانه، همگی ذهن را از افکار منفی دور می‌کنند.

۳. اخبار منفی را کمتر دنبال کنید.

اگر ساعت‌ها اخبار حوادث، بحران‌ها یا شبکه‌های اجتماعی را دنبال کنید، طبیعی است که مغز تصور کند دنیا جای ناامنی است.

اخبار را در زمان مشخصی دنبال کنید، نه به صورت مداوم.

۴. خواب خود را منظم کنید.

کمبود خواب، ذهن را حساس‌تر و مضطرب‌تر می‌کند.

سعی کنید هر شب در ساعت مشخصی بخوابید و قبل از خواب، استفاده از تلفن همراه را کاهش دهید.

۵. بیشتر با دیگران در ارتباط باشید.

گفت‌وگو با خانواده، دوستان یا افراد مورد اعتماد، فشار روانی را کاهش می‌دهد.

گاهی یک گفت‌وگوی ساده، آرامشی ایجاد می‌کند که ساعت‌ها فکر کردن به تنهایی نمی‌تواند.

۶. افکارتان را باور نکنید؛ آن‌ها را بررسی کنید.

هر بار که با خود گفتید: «حتماً اتفاق بدی می‌افتد»، از خودتان بپرسید:

• آیا مدرکی برای این فکر دارم؟
• یا فقط ذهنم در حال حدس زدن است؟

در بسیاری از مواقع، متوجه می‌شوید که این فقط یک فکر است، نه یک واقعیت.

۷. به زندگی‌تان هدف بدهید.

یکی از بهترین راه‌های مقابله با نگرانی، داشتن هدف است.

وقتی برای آینده برنامه دارید، در حال یادگیری هستید و برای رسیدن به هدفتان تلاش می‌کنید، ذهن کمتر فرصت می‌کند درگیر ترس‌های بی‌دلیل شود.

یک جمله برای همیشه…

ذهنی که با کارهای مفید مشغول است، کمتر فرصت می‌کند با نگرانی‌ها مشغول شود.

هر روز، حتی با یک قدم کوچک، برای سلامت ذهن خود کاری انجام دهید؛ یک پیاده‌روی، چند صفحه مطالعه، یک گفت‌وگوی صمیمانه یا یادگیری یک مهارت جدید. همین تغییرهای کوچک، در طول زمان آرامش بزرگی به همراه خواهند داشت.

سخن پایانی

اگر تا اینجای مقاله را خوانده‌اید، احتمالاً حداقل یک بار این احساس را تجربه کرده‌اید که )انگار قرار است اتفاق بدی بیفتد(

اما یادتان باشد…

هر فکری که به ذهن می‌آید، حقیقت نیست.

گاهی ذهن ما به دلیل خستگی، استرس، کم‌تحرکی، تنهایی یا مشغول نبودن، شروع به ساختن سناریوهای منفی می‌کند. این افکار، پیش‌بینی آینده نیستند؛ بلکه تنها واکنش ذهن به شرایط فعلی ما هستند.

به جای اینکه هر روز منتظر یک خبر بد باشید، سعی کنید هر روز یک کار خوب برای خودتان انجام دهید.

• کمی بیشتر حرکت کنید.
• کمتر درگیر اخبار منفی شوید.
• برای روزتان برنامه داشته باشید.
• با عزیزانتان بیشتر وقت بگذرانید.
• و هر روز چیز جدیدی یاد بگیرید.

شاید نتوانیم همه اتفاقات زندگی را کنترل کنیم، اما می‌توانیم یاد بگیریم که چگونه با آن‌ها روبه‌رو شویم.

به خاطر داشته باشید:

)آرامش، نتیجه نبودن مشکل نیست؛ نتیجه داشتن ذهنی است که یاد گرفته چگونه با مشکلات زندگی کند(

و در پایان، این جمله را همیشه به خاطر بسپارید:

)اگر ذهنتان را با هدف، حرکت و امید پر نکنید، نگرانی این فضای خالی را پر خواهد کرد(

پس از همین امروز، به جای انتظار برای اتفاقات بد، برای ساختن اتفاقات خوب قدم بردارید؛ حتی اگر آن قدم، فقط یک پیاده‌روی کوتاه، یک تماس با یک دوست یا شروع یادگیری یک مهارت جدید باشد.

همین قدم‌های کوچک، آغاز آرامش‌های بزرگ هستند.